Het is leuk op de Lage Vuursche !

Geen trainingskamp in Spanje voor mij, gewoon oefenen in Den Dolder of Liemeer. Vooruitlopend op onze 2^e ASGS golfdag op De Lage Vuursche. Een prachtige baan waar ik graag speel (ook vandaag ligt de baan er prachtig bij, maar de greens vallen wat tegen..).

Het is rond 10.30 uur als mijn vriend, manager, chauffeur en (oud) collega Hans mij in z’n limo ophaalt. Mijn golfspullen inladen en dan zoevend richting De Lage Vuursche. Even langs (paleis) Soestdijk, kopje koffie, maar helaas, niemand thuis. Dan maar snel door naar De Lage Vuursche.  Achter de ontvangsttafel, ons bijna voltallig bestuur....  , handen schudden, even de dresscode doornemen (Keep Smiling Arthur !), en een kopje koffie met iets lekkers. Ik krijg een prachtige flight toegewezen (Bas , dank !), Theo Houtman en Hans B.

Maar voorlopig starten we nog niet, a lot of  time to kill. Niets doen is geen optie, dus naar de driving range. Je moet toch wat. Hans B. slaat er lekker op los “maar dat doe ik altijd op de driving range“, maar Theo en ik raken geen pepernoot. Werkelijk niet één bal gaat lekker van de club af.. dat belooft wat... !

Net terug van een twee weekse training stage in Spanje, waar  Jaap ook aan deel had genomen, drie uur ’s nachts, door de vertraging, in bed en bijna gelijk door naar De Kennemer met Arthur.

We hadden ook nog een ingelaste bestuursvergadering.

Buiten het financiele stuk, waar ik wel wat vragen had verwacht met zoveel financiële experts in de zaal, werd de vergadering  goed voorbereid.

Mijn flight was als tweede ingedeeld, maar we moesten plotsteling als eerste starten. Dus snel van de driving range, waar ik overigens bijna geen bal goed sloeg, naar de teebox. Ik dacht niet zuren, het is mooi weer. Mijn flight genoten, Karel en Jaap, stonden al klaar voor het grote werk.

Het bestuur wordt dit jaar in toenemende mate geconfronteerd met zaken die extra aandacht vragen. Punten die daarbij vooral in het oog springen zijn:

-          De in-/afschrijfprocedure op de website

-          De flight-indeling

-          Het baangedrag en de regeltoepassing

Iedereen kent de in- en afschrijfregels. Wanneer iemand voor een wedstrijd heeft ingeschreven, maar alsnog verhinderd is, dan dient afschrijving uiterlijk 48 uur vóór de aanvang van de wedstrijd te hebben plaatsgevonden.Een afschrijving is uitsluitend geldig indien tijdig gedaan via onze website (en dus níet mondeling of middels een emailberichtje aan een bestuurslid). Alleen dán kunnen de kosten van de greenfee/borrel/diner aan de afzegger worden terugbetaald. Dat betekent dat een latere afzegging tot gevolg heeft dat de in rekening gebrachte kosten niet meer aan de afzegger zullen worden vergoed. Men dient te begrijpen dat al ruim (soms máánden) voor de wedstrijddag een vast aantal starttijden worden ingekocht en ook bij vooruitbetaling door de penningmeester moeten worden voldaan. Veel golfbanen zijn dan niet meer bereid tot restitutie wanneer kort voor de wedstrijddag starttijden worden afgezegd. Iets dergelijks geldt ook voor borrel en diner. Het restaurant doet tevoren zijn inkopen op basis van het door ons opgegeven aantal deelnemers. Op basis daarvan calculeert de restaurantexploitant zijn kosten en dus zijn opbrengst en daarom kunnen wij later op de door ons geaccepteerde offerte moeilijk terugkomen. En al helemaal niet meer binnen een of twee dagen vóór de wedstrijd. Vandaar  -enigszins helaas-  deze aanscherping van de afschrijfregeling. Een beetje vervelend, maar onontkoombaar.

  Onderweg naar het uiterste zuiden van ons land realiseerde ik mij dat het bestuur er werkelijk alles aan had gedaan om een full revanche neer te zetten voor de vorig jaar verregende  wedstrijd op Dorhout Mees in de polder.

In tegenstelling tot vorig jaar was bijna de halve club al een dag eerder aanwezig in ons verblijf : Kasteel Bloemendal te Vaals.

Wie zijn klassiekers kent schoot bij de oprit naar het Kasteel vol. Was dit niet de monumentale trap uit de boeken van Adriaan en Olivier waar de automobiel zo gruwelijk aan zijn/haar einde kwam? Bij binnenkomst kon ik de verfresten  op de tweede trede nog duidelijk zien!

Omdat we een informatiememorandum hadden toegestuurd gekregen wist ik op tijd dat we de eerste dag onze turquoise polo moesten aandoen. Normaal hou ik mij hier niet aan, maar goed geluimd als ik was, wilde ik hier wel een keertje aan mee doen. De hele verzameling shirts had ik bij me en het zal wel aan mijn volstrekte gebrek aan kennis en interesse in de fashion-industrie hebben gelegen, maar zo’n polo kon ik niet vinden. Gelukkig zag ik later dat alleen Nol K. voldoende kennis van zaken had en een echte turquoise polo(eigen merk) aan had. Toch prettig dat er blijkbaar nog meer kenners in onze club zijn, naast Arthur wiens gezag op dit gebied onovertroffen is.